Το “μνημόνιο” και το παιγνίδι των λέξεων

Είναι γνωστό ότι γύρω από τη διάτρητη και ψευδεπίγραφη διαχωριστική γραμμή “μνημόνιο-αντιμνημόνιο” καθηλώθηκε επί χρόνια η πολιτική ζωή της χώρας. Θα πρέπει, λοιπόν, να το διευκρινίσουμε ευθύς εξαρχής, ώστε να μην αρχίσει πάλι η αφόρητη υποκρισία και το παιγνίδι των λέξεων. Ο όρος “μνημόνιο” προβλέπεται ρητά στο άρθρο 13 της Συνθήκης του Ευρωπαϊκού Μηχανισμού Σταθερότητας (ESM). Έτσι, σε περίπτωση που γίνει δεκτό το αίτημα της ελληνικής κυβέρνησης για υπαγωγή της Ελλάδας σε πρόγραμμα του ESM και εκδοθεί απόφαση χρηματοπιστωτικής συνδρομής, η Ευρωπαϊκή Επιτροπή και η ΕΚΤ θα διαπραγματευτούν με την Ελλάδα Μνημόνιο Κατανόησης (Memorandum of Understanding), όπως επίσημα ονομάζεται, στο οποίο θα περιγράφονται οι όροι της οικονομικής στήριξης.

Κάτι κινείται στο Κυπριακό

Μπορεί η Ελλάδα στα ΑΤΜ να αναστενάζει,  στην Κύπρο όμως φαίνεται πως κάτι κινείται. Έτσι, την Τετάρτη το βράδυ ο πρόεδρος Ν.Αναστασιάδης και ο τουρκοκύπριος ηγέτης Μ.Ακιντζί παρουσίασαν το κοινό τους όραμα για την Κύπρο με βασικό άξονα την οικονομία,  σε μια δικοινοτική εκδήλωση που συνδιοργάνωσαν το Κυπριακό Εμπορικό και Βιομηχανικό Επιμελητήριο και το Τουρκοκυπριακό Εμπορικό Επιμελητήριο στη νεκρή ζώνη στη Λευκωσία. Παρών, μάλιστα,  στην εκδήλωση ήταν και ο ειδικός σύμβουλος των γενικού γραμματέα των Ηνωμένων Εθνών για το Κυπριακό Εσπέν Μπαρθ Αϊντε. Κοινό όραμα των δύο ηγετών είναι να επιτευχθεί επιτέλους λύση στο Κυπριακό, η οποία θα οδηγήσει σε τερματισμό της παρούσας κατάστασης και θα φέρει προοπτική για όλο το νησί και ένα καλύτερο μέλλον για τους πολίτες. «Ένα όραμα, το οποίο θα γίνει πραγματικότητα μέσα από μια οριστική βιώσιμη και δίκαιη συμφωνία, χωρίς νικητές και ηττημένους, στη βάση της διζωνικής δικοινοτικής ομοσπονδίας, με πολιτική ισότητα, όπως προνοείται στα ψηφίσματα των Ηνωμένων Εθνών, με μια διεθνή, νόμιμη προσωπικότητα, μία κυριαρχία και μία ιθαγένεια», όπως είπε ο Κύπριος πρόεδρος. Για να συμπληρώσει ο Μ.Ακιντζί, ότι «παρευρισκόμαστε στις συνομιλίες, όχι ως εχθροί, αλλά ως συνεργάτες, ώστε να μπορέσουμε να οικοδομήσουμε μια ομόσπονδή Κύπρο σε ένα ευοίωνο μέλλον για όλους».

Μετά από μισό αιώνα, το Συμβούλιο της Ευρώπης ασχολήθηκε και πάλι με την Ελλάδα

Το Συμβούλιο της Ευρώπης είναι ένας ευρωπαϊκός, ανεξάρτητος οργανισμός (δεν έχει σχέση με την Ευρωπαϊκή Ένωση), που ασχολείται με τα ανθρώπινα δικαιώματα, τη δημοκρατική ανάπτυξη και την πολιτιστική συνεργασία. Σε αυτό συμμετέχουν 47 χώρες. 
Το 1969, στη διάρκεια της δικτατορίας, υπό την πίεση κυρίως των σκανδιναβικών κυβερνήσεων, η Ελλάδα αναγκάστηκε να αποχωρήσει από το Συμβούλιο της Ευρώπης, προκειμένου να προλάβει καταδίκη της για καταπάτηση των ανθρωπίνων δικαιωμάτων.
Μετά από μισό σχεδόν αιώνα, το Συμβούλιο της Ευρώπης ασχολήθηκε και πάλι με την Ελλάδα. Διαπίστωσε ότι το δημοψήφισμα της ερχόμενης Κυριακής δεν ανταποκρίνεται στα διεθνή πρότυπα, αφού αυτά ορίζουν ότι πρέπει να έχουν μεσολαβήσει τουλάχιστον δύο εβδομάδες μεταξύ προκήρυξης και διεξαγωγής του δημοψηφίσματος και το ερώτημα που τίθεται στους πολίτες να είναι απολύτως σαφές ...

Ακύρωση του κάλπικου δημοψηφίσματος και εθνική ομάδα διαπραγμάτευσης

Εδώ που φτάσαμε, η καλύτερη λύση για να αποφύγουμε την εθνική καταστροφή είναι η ακύρωση του κάλπικου δημοψηφίσματος και η συγκρότηση εθνικής ομάδας διαπραγμάτευσης για μια αποδεκτή και βιώσιμη συμφωνία, ΤΩΡΑ. Για μια συμφωνία που θα κρατάει τη χώρα στον πυρήνα της ευρωζώνης και της Ευρωπαϊκής Ένωσης και θα δίνει, ταυτόχρονα, τη δυνατότητα να συνεχίσουμε τη διαπραγμάτευση για καλύτερους όρους, για ανάπτυξη και προσαρμογή του χρέους. 
Σε κάθε περίπτωση, διατηρούμε την ψυχραιμία μας, πηγαίνουμε την Κυριακή στις κάλπες με ήρεμη αποφασιστικότητα και δεν συμβάλλουμε σε ένα νέο εθνικό διχασμό. Εκφράσεις για "κρεμάλες", “Γουδή” και “ελικόπτερα”, ή συμπεριφορές που δείχνουν εμπάθεια, αλαζονεία και εκδικητικότητα, είναι έξω από τον δικό μας κώδικα αρχών και αξιών και δεν ταιριάζουν στο δημοκρατικό ήθος και τον πολιτικό πολιτισμό μας.
ΝΑΙ στην Ελλάδα, ΝΑΙ στο Ευρώ, ΝΑΙ στην Ενότητα του Λαού μας.

Η Ελλάδα, οι τράπεζες και ο Α.Τσίπρας

“Πολιτισμός σε αυτή τη χώρα υπήρχε πριν να υπάρξουν τράπεζες”, δήλωσε ο Α.Τσίπρας στη χθεσινή συνέντευξή του στην ΕΡΤ.
Δεν γνωρίζω ποια Ελλάδα έχει στο μυαλό του ο πρωθυπουργός της χώρας, η οποία υπήρχε πριν να υπάρξουν τράπεζες. 
Αυτό που γνωρίζω είναι ότι η πρώτη τράπεζα του νεοελληνικού κράτους ιδρύθηκε στην Αίγινα (τι σύμπτωση κι αυτή;), στις 2 Φεβρουαρίου 1828, δηλαδή αμέσως μετά την ίδρυση του νέου κράτους. Και αυτό έγινε γιατί στα πρώτα του βήματα, το νέο κράτος είχε να αντιμετωπίσει χαοτική κατάσταση στον οικονομικό τομέα. Η χώρα ήταν ένας σωρός ερειπίων, τα ταμεία άδεια, οι δανειακές υποχρεώσεις έτρεχαν και η τραπεζική πίστη ήταν στα χέρια των σαράφηδων και των τοκογλύφων, που δάνειζαν με τόκο έως και 50%. Νόμισμα δεν υπήρχε και οι συναλλαγές γίνονταν με τα οθωμανικά γρόσια και τους παράδες.
Ένα μήνα κιόλας μετά την άφιξή του στην Ελλάδα, ο Ιωάννης Καποδίστριας είχε έτοιμο το σχέδιό του για την ίδρυση τράπεζας, που θα αναλάμβανε την ανασυγκρότηση της χώρας. Έτσι, προχώρησε στη σύσταση της Εθνικής Χρηματιστικής Τράπεζας, σε μια προσπάθειά του να εκλογικεύσει την τραπεζική πίστη.
Αυτά τα ολίγα... Κατά τα λοιπά, την αξιοπρέπεια μας νάχουμε!

«Επιλογή Ευθύνης»: Αλληλεγγύη και συμπαράσταση προς όλες και όλους ανεξαιρέτως τους νέους της πόλης μας

"Οι εξετάσεις για την εισαγωγή στην τριτοβάθμια εκπαίδευση αποτελούν κάθε χρόνο για τη χώρα μας - τη μοναδική, ίσως,  χώρα του κόσμου – πολύ σημαντικό γεγονός, το οποίο μάλιστα συνοδεύεται από εντυπωσιακή δημοσιότητα. 

Δεν επιθυμούμε να μπούμε κι εμείς στη λογική διαχωρισμού των νέων ανάμεσα σε αυτούς που θα εισαχθούν στην τριτοβάθμια εκπαίδευση και σε αυτούς που δεν κατάφεραν να ανταποκριθούν με επιτυχία στην ιδιαίτερα απαιτητική και ψυχοφθόρα διαδικασία των εξετάσεων, αλλά ούτε και στο διαχωρισμό ανάμεσα σε αυτούς που εξασφάλισαν υψηλή βαθμολογία και επομένως θα εισαχθούν σε μια από τις λεγόμενες «περιζήτητες» σχολές και σε αυτούς που η βαθμολογία που πέτυχαν τους οδηγεί σε κάποια  σχολή με μικρότερη ζήτηση.