Πέμπτη, 20 Απριλίου 2017

Μνήμη σημαίνει υπεράσπιση της Δημοκρατίας ως καθολικής και αδιαπραγμάτευτης αξίας

Η περίοδος της επτάχρονης Δικτατορίας αποτέλεσε τομή στη νεοελληνική ιστορία. Από τη μια, γράφτηκε ο “επίλογος ενός συστήματος εξουσίας που συμπαρασύρθηκε και κατέρρευσε μαζί της”, όπως έχει εύστοχα επισημάνει ο Γιάννης Βούλγαρης. Από την άλλη, υπήρξε η μήτρα στην οποία “διαμορφώθηκαν τα κύρια κοινωνικά ρεύματα που καθόρισαν τις μεταπολιτευτικές στρεβλώσεις”, όπως έγραψε ο Τέλης Σαμαντάς.
Πέρα όμως από την ψυχρή πολιτική και κοινωνική ανάλυση, υπάρχει και η απαράμιλλη ομορφιά του “ονείρου”, που ειδικά στις μέρες μας επιβάλλεται να κρατιέται ζωντανό. Η ανάμνηση της αγωνιστικότητας, της ενότητας, της συντροφικότητας, της αλληλεγγύης. Η τιμή σε όσους θυσιάστηκαν, βασανίστηκαν, αντιστάθηκαν.
Μνήμη σημαίνει πρωτίστως υπεράσπιση της Δημοκρατίας ως καθολικής και αδιαπραγμάτευτης αξίας.