Επιλογή Ευθύνης: «Συμπαγές μέτωπο σημαίνει καθαρές κουβέντες»

Σχολιάζοντας τη (μη) απάντηση της δημοτικής αρχής στη χθεσινή μας ανακοίνωση, από την παράταξη «ΕΠΛΟΓΗ ΕΥΘΥΝΗΣ-ΠΑΜΕ ΜΠΡΟΣΤΑ» σημειώνονται τα ακόλουθα:

«Ήταν αρκετή μια ανακοίνωσή μας, που κατεδάφισε την παραπληροφόρησή τους, για να φανεί πόσο εννοούν το μέτωπο απέναντι στην επίθεση της ΕΡΓΗΛ, η οποία έβαλε στο μάτι τα ταμεία της ΔΕΥΑΜΒ. Δεν θα τους ακολουθήσουμε, γιατί εμείς δεν θα αποστούμε από τη σταθερή θέση μας ότι η αδηφάγος εταιρία μόνο με συμπαγές μέτωπο όλων των δυνάμεων του δημοτικού συμβουλίου, των εργαζομένων της ΔΕΥΑΜΒ και ολόκληρης της πόλης μπορεί να αντιμετωπιστεί αποτελεσματικά. Ελπίζουμε ότι, έστω και την ύστατη ώρα, θα το αντιληφθεί  και η δημοτική αρχή.

Επειδή όμως εμείς δεν παίρνουμε όρκο για τις προθέσεις τους, σε ένα μόνο ερώτημα θα επιμείνουμε, την απάντηση στο οποίο, όσο κι αν προσπαθούν, δεν θα την αποφύγουν: Η δημοτική αρχή εμμένει στην πάγια θέση της προηγούμενης δημοτικής αρχής και των υπηρεσιών της ΔΕΥΑΜΒ, ότι δηλαδή το σύνολο του ποσού που επιδικάστηκε στην ΕΡΓΗΛ αφορά σε περικοπείσες εργασίες, τις οποίες ουδέποτε εκτέλεσε η ανάδοχος και ουδέποτε αναγνώρισαν τα αρμόδια όργανα της ΔΕΥΑΜΒ, ή έχει αναθεωρήσει τη θέση αυτή και θεωρεί ότι στο ποσό που επιδικάστηκε στην ΕΡΓΗΛ περιλαμβάνονται και εργασίες που έχουν εκτελεστεί; Και αν εμμένει στην πάγια θέση, αυτό θα αποτυπωθεί  και στα δικόγραφα;

Συμπαγές μέτωπο σημαίνει καθαρές κουβέντες. Και το θέμα αυτό είναι μείζονος σημασίας».

Επιλογή Ευθύνης προς δημοτική αρχή για ΕΡΓΗΛ: «Καλώς τους κι ας άργησαν!»

Μια «γροθιά» η πόλη για την υπεράσπιση του δημοσίου συμφέροντος

«Καλώς τους, κι ας άργησαν! Μπορεί να τους πήρε τρία και πλέον χρόνια για να το αντιληφθούν, μπορεί να έπρεπε να «φτάσει ο κόμπος στο χτένι»,  επιτέλους όμως φαίνεται πως η δημοτική αρχή κατάλαβε ότι η αδηφάγος εταιρία μόνο με μέτωπο όλων των δυνάμεων του δημοτικού συμβουλίου, των εργαζομένων της ΔΕΥΑΜΒ και ολόκληρης της πόλης μπορεί να αντιμετωπιστεί αποτελεσματικά», τονίζει σε ανακοίνωσή της η παράταξη «ΕΠΙΛΟΓΗ ΕΥΘΥΝΗΣ-ΠΑΜΕ ΜΠΡΟΣΤΑ», επισημαίνοντας ταυτόχρονα ότι δεν παρακάμπτει «το νέο θεσμικό ατόπημα, να μιλάει εκ μέρους της δημοτικής αρχής ο σε αργία δήμαρχος, και μάλιστα για ένα μείζον θέμα της πόλης, όπως αυτό της αντιμετώπισης του «σκανδάλου ΕΡΓΗΛ», αν και κατανοούμε τη μεγάλη ανάγκη που έχει, αυτή ειδικά την περίοδο, για επικοινωνιακά αντίβαρα. Αλλά δεν είναι η κατάλληλη περίσταση να ασχοληθούμε με αυτό».

Στη συνέχεια της ανακοίνωσης αναφέρονται τα εξής:

Ο ακροδεξιός "ιός" και η ευρωπαϊκή "θεραπεία"

                                                                                                                            του Πάνου Τρ.Σκοτινιώτη*

Ο ακροδεξιός, λαϊκιστικός, ξενοφοβικός και αντιευρωπαϊκός "ιός" χτύπησε και τη Γερμανία. Και μάλιστα δυνατά.  

Τα στοιχεία που παραθέτει ο καθηγητής Cas Mudde στον "Guardian", με βάση τις δημοσκοπήσεις της Γερμανικής κρατικής τηλεόρασης, είναι αποκαλυπτικά. Το 89% των  ψηφοφόρων της Εναλλακτικής για τη Γερμανία (AfD) θεωρεί ότι η  πολιτική της Μέρκελ στο μεταναστευτικό αγνόησε «τις ανησυχίες του λαού». Το 85% θέλει πιο ισχυρά εθνικά σύνορα.

Συμπέρασμα: καταλυτικός παράγοντας για την εκλογική επιτυχία της ΑfD υπήρξε το γεγονός ότι το μεταναστευτικό κυριάρχησε σ’ αυτές τις εκλογές. Φυσικά η ερμηνεία του εκλογικού αποτελέσματος δεν είναι μονοδιάστατη. 

Την ίδια ώρα, το 60% των ψηφοφόρων της AfD δηλώνει πως ψήφισε "ενάντια σε όλα τα κόμματα" και μόνο το 34% ότι έδωσε θετική ψήφο στην AfD. Το 82% πιστεύει πως  τα 12 χρόνια της Μέρκελ είναι αρκετά.  

Συμπέρασμα: η ψήφος στην AfD ήταν πρωτίστως "αντισυστημική" ψήφος διαμαρτυρίας και πολύ λιγότερο ταύτισης με το κόμμα. Συνεπώς, το μέλλον της AfD είναι άδηλο. Το ίδιο και η συνοχή του. Ήδη η συμπρόεδρος του κόμματος, Φράουκε Πέτρι, δήλωσε πως θα ακολουθήσει ανεξάρτητη πορεία.

Η Ευρώπη χρειάζεται δημοκρατική αναζωογόνηση. Ο Μακρόν δείχνει τον δρόμο. Είναι ο δρόμος και για την αναγέννηση της ευρωπαϊκής σοσιαλδημοκρατίας.

*Άρθρο στο «ΕΘΝΟΣ» (28.9.2017)

Επιλογή Ευθύνης: «Δεν θα συναινέσουμε στη μετατροπή του λιμανιού του Βόλου από εθνικής σημασίας, σε … «αλιευτικό καταφύγιο» τοπικής σημασίας»

Σχολιάζοντας την, όπως πάντα, αγοραία (μη)  «απάντηση» της δημοτικής αρχής  στην ανακοίνωση της παράταξης για το θέμα των ναυπηγοεπισκευαστικών δραστηριοτήτων στο λιμάνι, από την «ΕΠΙΛΟΓΗ ΕΥΘΥΝΗΣ-ΠΑΜΕ ΜΠΡΟΣΤΑ» επισημαίνονται τα ακόλουθα:

«Η δημοτική αρχή αντιλαμβανόμενη ότι, μπαίνοντας στον τέταρτο χρόνο της θητείας της, έχει πια αρχίσει η αντίστροφη μέτρηση, δεν μπορεί να κρύψει τον εκνευρισμό της.  Έχει την απόλυτη κατανόησή μας. Και ζητάμε κι εμείς τη δική της κατανόηση που την αποσπάσαμε από το μόνο που την ενδιαφέρει, δηλαδή οι επενδύσεις από την … Πύδνα. Καταλαβαίνουμε ότι η ενασχόληση με τα μείζονα θέματα της πόλης και η πολιτισμένη αντιπαράθεση επιχειρημάτων είναι εντελώς έξω από τη λογική της.  

Επιλογή Ευθύνης: «Το λιμάνι του Βόλου διαθέτει Master Plan, δεν αυτοσχεδιάζουμε»

                                                                        Παρέμβαση για το θέμα των ναυπηγοεπισκευαστικών δραστηριοτήτων

«Το εγκεκριμένο Master Plan του λιμανιού του Βόλου προβλέπει ναυπηγοεπισκευαστικές δραστηριότητες σε δύο μόνο περιπτώσεις: για τις ανάγκες των επαγγελματιών αλιέων και για τις ανάγκες της νέας μαρίνας -όποτε κατασκευαστεί-, χωροθετεί δε τις δραστηριότητες αυτές στην περιοχή της ιχθυόσκαλας. Οποιαδήποτε τροποποίηση των θεσμοθετημένων δεν μπορεί να είναι προϊόν αυτοσχεδιασμού, αλλά σοβαρής και πάλι διαβούλευσης, με πειστικές και τεκμηριωμένες
προτάσεις», επισημαίνει σε ανακοίνωσή της η παράταξη «ΕΠΙΛΟΓΗ ΕΥΘΥΝΗΣ - ΠΑΜΕ ΜΠΡΟΣΤΑ», παρεμβαίνοντας στην αντιπαράθεση των τελευταίων ημερών για το συγκεκριμένο θέμα. Στην ίδια ανακοίνωση, καυτηριάζει τη σιωπή της δημοτικής αρχής και στο θέμα αυτό, επισημαίνοντας ότι «έχει πλήρως απεμπολήσει τον επιτελικό και συντονιστικό ρόλο του Δήμου στον σχεδιασμό της πόλης και σε όλα τα μεγάλα θέματα που την απασχολούν».

Κίτσος Μακρής, ένας ποιητής της Λαϊκής Τέχνης: 100 χρόνια από τη γέννησή του

Της  Μαρίας Σπανού*

Με αφορμή τη συμπλήρωση, πριν από λίγες ημέρες,   ενός αιώνα από τη γέννηση του Κίτσου Μακρή, καταθέτουμε την ελάχιστη συμβολή μας στη μνήμη της μεγάλης αυτής προσωπικότητας της  Ελληνικής Λαογραφίας, που δικαίως αξιώθηκε της πανελλήνιας  αναγνώρισης και ακτινοβολίας.

Ο Κ. Μακρής γεννημένος στη Λάρισα, στις 2 Σεπτεμβρίου 1917, υπήρξε γόνος μιας οικογένειας με πνευματικά και καλλιτεχνικά ενδιαφέροντα που οφείλονταν σε μεγάλο βαθμό στη μητέρα του Ευθαλία. Ο αδελφός του Φαίδων υπήρξε διαπρεπής δημοσιογράφος και αγωνιστής, ο Άρης ταλαντούχος μουσικός και διευθυντής του Ωδείου Λάρισας, η αδελφή του  Άρτεμις, δασκάλα με σημαντική λογοτεχνική παιδεία και ο πατέρας του Αλκιβιάδης τυπογράφος με καλλιτεχνικές τάσεις.  Η εγκατάστασή τους στο Βόλο το  1926, σε μια ευνοϊκή συγκυρία,  όπου στην πόλη συνυπήρχε η πνευματική άνθιση με την καλλιτεχνική πρωτοπορία, έδωσε στο νεαρό  Κίτσο τα πρώτα ερεθίσματα για κάθε μορφή τέχνης.  Από τότε, η ζωή του όλη, μια πολυκύμαντη διαδρομή με εκφρασμένες στο μέγιστο τις πνευματικές και καλλιτεχνικές του ανησυχίες, είχε έδρα πάντα το Βόλο έως το θάνατό του, το Δεκέμβριο του 1988.  

 «Για να μιλήσεις για την προσωπικότητα ενός ανθρώπου, πρέπει να ξεκινήσεις από την Αρχή του. Όπως συμβαίνει με ένα βιβλίο, μ’ ένα σημαντικό βιβλίο. Αρχίζεις από την πρώτη σελίδα του και προχωράς. Και όσο προχωράς, τόσο πιο ολοκληρωμένα προσλαμβάνεις τα νοήματά του, κατανοείς τις προθέσεις του συγγραφέα. Χαίρεσαι το περιεχόμενό του. Και στο τέλος λυπάσαι. Λυπάσαι, γιατί τελείωσες. Πολλές φορές σε κυριαρχεί μια περίεργη διάθεση και θέλεις να προεκτείνεις το περιεχόμενο του βιβλίου, να ανιχνεύσεις και άλλα «ενδεχόμενα» στην έμπνευση του συγγραφέα. Να φανταστείς πώς θα ήτανε, αν αυτό το βιβλίο δεν τελείωνε ποτέ και ζούσες για πάντα μέσα στη γοητεία της αφήγησής του». Αυτό, μεταξύ άλλων,  είχε γράψει ο αείμνηστος Γιώργος Χουρμουζιάδης σε συνέντευξή του,  αμέσως με το άκουσμα του θανάτου του Κ. Μακρή. Ότι η  προσωπικότητα, το έργο  και η πνευματική προσφορά του Κίτσου Μακρή μοιάζει με ένα βιβλίο με πολλά κεφάλαια. Και με πολλά  υποκεφάλαια, θα πρόσθετα εγώ, όσες και οι πτυχές του πολυδιάστατου ερευνητικού, συγγραφικού και διδακτικού του έργου για την ελληνική Λαϊκή Τέχνη και Λαογραφία.