Επιλογή Ευθύνης: «Αδιαφορούν για το Αρχαίο Θέατρο Μικροθηβών και ασχολούνται μόνο με τα … «δόντια»»

Την ώρα που στη Λάρισα δίνεται νέα σημαντική ώθηση στην υπόθεση του Αρχαίου Θεάτρου, με την υπογραφή προγραμματικής σύμβασης μεταξύ Δήμου Λαρισαίων, Περιφέρειας Θεσσαλίας και Υπουργείου Πολιτισμού, με προοπτική το έργο να ενταχθεί στο ΕΣΠΑ, στον Βόλο,  η δημοτική αρχή αδιαφορεί πλήρως για το έργο  της αποκατάστασης του Αρχαίου Θεάτρου Φθιωτίδων Θηβών (Μικροθηβών) και εξαντλεί όλη τη «μαχητικότητά» της στη μεταφορά ενός πεσσού του ρωμαϊκού υδραγωγείου στην οδό Αθηνών.

Και όμως, το Αρχαίο  Θέατρο  Μικροθηβών βρίσκεται σε πιο ώριμη φάση για ένταξη στο ΕΣΠΑ, αφού ήδη από το 2014 έχουν ολοκληρωθεί οι μελέτες αποκατάστασης και ανάδειξής του, όπως άλλωστε είχε δηλώσει στον Βόλο, τον Σεπτέμβριο του 2014, και ο Σταύρος Μπένος, πρόεδρος της μη κερδοσκοπικής οργάνωσης «Διάζωμα». Για να φθάσουμε στο σημείο αυτό, προηγήθηκε η ολοκλήρωση της ανασκαφής, με τη συνεργασία Υπουργείου Πολιτισμού, Δήμου Βόλου, Περιφέρειας Θεσσαλίας και «Διαζώματος», καθώς και της ΜΚΟ «Εν Δράσει», η οποία υλοποίησε σχετικό πρόγραμμα κοινωφελούς εργασίας. Και ακόμη παλαιότερα, οι πρωτοβουλίες της τότε Νομαρχιακής Αυτοδιοίκησης Μαγνησίας και του τότε Δήμου Νέας Αγχιάλου.

Επιλογή Ευθύνης: Όχι στην υπαναχώρηση για Δικαστικό Μέγαρο και Φυλακές

Η χθεσινή σύσκεψη στο Υπουργείο Δικαιοσύνης για το θέμα του νέου Δικαστικού Μεγάρου αφήνει μια πικρή γεύση. Διότι μπορεί να επιβεβαιώθηκε, για μια ακόμη φορά,  ότι ο Βόλος έχει ανάγκη από ένα νέο, σύγχρονο Δικαστικό Μέγαρο και όχι από μπαλώματα στο υπάρχον, ωστόσο αυτό συνοδεύτηκε από την υπαναχώρηση σε δύο μείζονος σημασίας ζητήματα: στο θέμα της χωροθέτησης του νέου Δικαστικού Μεγάρου στο οικόπεδο της Στέγης Ανηλίκων, στη Νέα Ιωνία,  και  στο θέμα της μεταφοράς του Σωφρονιστικού Καταστήματος (Ε.Κ.Κ.Ν) από την περιοχή της Χιλιαδούς στο «κτήμα φυλακών Κασσαβέτειας» της περιφέρειας Αϊδινίου.

Θυμίζουμε ότι η προηγούμενη Δημοτική Αρχή είχε πάρει την πρωτοβουλία να διερευνήσει όλες τις εναλλακτικές λύσεις για τη χωροθέτηση του νέου Δικαστικού Μεγάρου, όπως και για τη μεταφορά των φυλακών. Ήταν η εποχή που ο Δήμος ασχολούνταν με τα πραγματικά προβλήματα και της προοπτικές της πόλης, ακόμη και αν δεν ανήκαν στον στενό κύκλο των  αρμοδιοτήτων του.

Επιλογή Ευθύνης: «Τα στοιχεία του ισολογισμού αποδεικνύουν τη μεγάλη αδράνεια της δημοτικής αρχής»

«Τα στοιχεία του ισολογισμού δεν αποδεικνύουν τη βελτίωση των οικονομικών του Δήμου, όπως παραπλανητικά ισχυρίζεται η δημοτική αρχή επικαλούμενη την αύξηση των ταμειακών διαθεσίμων, αλλά τη μεγάλη αδράνεια που υπήρξε»,  υποστηρίζει σε ανακοίνωσή της η παράταξη «Επιλογή Ευθύνης – Πάμε Μπροστά».

Συγκεκριμένα, η ανακοίνωση της παράταξης έχει ως εξής:

«Στη χθεσινή συνεδρίαση του Δημοτικού Συμβουλίου ψηφίστηκε κατά πλειοψηφία ο ισολογισμός 2015 του Δήμου. Τα στοιχεία του ισολογισμού δεν αποδεικνύουν τη βελτίωση των οικονομικών του Δήμου, όπως παραπλανητικά ισχυρίζεται η δημοτική αρχή «κραδαίνουσα ως λάβαρο» την αύξηση των ταμειακών διαθεσίμων, αλλά τη μεγάλη αδράνεια που υπήρξε.

Τα ταμειακά διαθέσιμα  αποτελούν μία «φωτογραφία της στιγμής». Η ασφαλής, ωστόσο, αξιολόγηση της πραγματικής οικονομικής θέσης ενός δήμου προϋποθέτει τη συνεκτίμηση και άλλων σημαντικών παραγόντων. Γιατί ένας δήμος μπορεί να έχει μεν υψηλά ταμειακά διαθέσιμα, αλλά αυτό να οφείλεται στο ότι δεν καλύπτει τις υποχρεώσεις του και δεν υλοποιεί έργα.

Επιλογή Ευθύνης: «Προβληματική η πορεία των οικονομικών της ΔΕΥΑΜΒ το 2015»

Σοβαρή μείωση των εσόδων από τέλη και των ταμειακών διαθέσιμων

Προβληματική είναι η πορεία των οικονομικών της ΔΕΥΑΜΒ το 2015, δηλαδή κατά την πρώτη ολοκληρωμένη χρονιά της σημερινής Διοίκησης της Επιχείρησης (ανέλαβε τον Σεπτέμβριο του 2014).

Σύμφωνα με τα στοιχεία του ισολογισμού και του απολογισμού του 2015, που εγκρίθηκαν, κατά πλειοψηφία, στην τελευταία συνεδρίαση του Δ.Σ. της ΔΕΥΑΜΒ, το 2015 παρατηρήθηκε σοβαρή μείωση των ταμειακών διαθέσιμων, σε σχέση πάντα και με τις βραχυπρόθεσμες υποχρεώσεις της Επιχείρησης, ώστε να μπορούν να εξαχθούν ασφαλή συμπεράσματα και να μπορούν να γίνουν αξιόπιστες συγκρίσεις.

Συγκεκριμένα, το 2014 έκλεισε με ταμειακά διαθέσιμα 6.246.719,73 ευρώ και βραχυπρόθεσμες υποχρεώσεις 1.816.650,18 ευρώ (θετική διαφορά 4.430.069,55 ευρώ). Το 2015 τα ταμειακά διαθέσιμα περιορίστηκαν σε 3.679.654,23 ευρώ, δηλαδή μειώθηκαν κατά 2.567.065,50 ευρώ σε σχέση με το 2014, ενώ το ύψος των βραχυπρόθεσμων υποχρεώσεων ήταν 1.277.145,84  ευρώ (θετική διαφορά 2.402.508,39  ευρώ, έναντι 4.430.069,55  ευρώ το 2014, δηλαδή μείωση της θετικής διαφοράς μέσα σε ένα χρόνο κατά 2.027.561,16 ευρώ!). Θα πρέπει να σημειωθεί ότι είναι η πρώτη χρονιά που αντιστρέφεται η συνεχής, θεαματικά ανοδική πορεία των οικονομικών της ΔΕΥΑΜΒ, από το 2011 μέχρι το 2014.  Ειδικότερα, ενώ το 2010 (τελευταία χρονιά της προ «Καλλικράτη» ΔΕΥΑΜΒ) είχε κλείσει με ταμειακά διαθέσιμα 1.015.382,48 ευρώ και βραχυπρόθεσμες υποχρεώσεις 3.620.389,40 ευρώ (δηλαδή αρνητική διαφορά 2.605.006,92), φτάσαμε το 2014, όπως προαναφέραμε, σε θετική διαφορά 4.430.069,55 ευρώ! Και μάλιστα, παρά το γεγονός ότι η προηγούμενη Διοίκηση της ΔΕΥΑΜΒ μείωσε κατά 25,3% μεσοσταθμικά τα τέλη ύδρευσης και αποχέτευσης και καθιέρωσε το πιο προωθημένο κοινωνικό τιμολόγιο με βάση το τότε ισχύον νομικό πλαίσιο.

Επιλογή Ευθύνης: «Να υπερασπιστούμε το δικαίωμα των προσφυγόπουλων στη μόρφωση»

Με αφορμή την άρνηση του συλλόγου γονέων δημοτικού σχολείου Σέσκλου να αποδεχτούν στο σχολείο τη λειτουργία προγράμματος φοίτησης για τα προσφυγόπουλα του Μόζα, η παράταξη «Επιλογή Ευθύνης – Πάμε Μπροστά» εξέδωσε την ακόλουθη ανακοίνωση:

«Στον απόηχο της επίσκεψης και της εμπνευσμένης ομιλίας του Μπαράκ Ομπάμα για τη δημοκρατία, την ανοιχτή κοινωνία, τη φιλοξενία, το ελληνικό φιλότιμο, την έννοια του πολίτη, το σεβασμό στη διαφορετικότητα και τη γενναιοδωρία των Ελλήνων πολιτών προς τους πρόσφυγες, και ενώ τιμούμε σήμερα την επέτειο του Πολυτεχνείου, το πιο ουσιαστικό μάθημα πολιτικής και ηθικής στη νεότερη ιστορία μας για την ειρήνη, τη δημοκρατία, την αξιοπρέπεια, τη μόρφωση, ένα γεγονός στην τοπική μας κοινωνία ήρθε να αμαυρώσει την εικόνα της δημοκρατικής και εθνικής ανάτασης. Η άρνηση των γονέων στο Σέσκλο, παρά τη θετική εισήγηση του Διευθυντή, να αποδεχτούν τη λειτουργία στο δημοτικό σχολείο της περιοχής προγράμματος φοίτησης για τα προσφυγόπουλα του Μόζα. Και μάλιστα προγράμματος, που θα υλοποιηθεί στην απογευματινή ζώνη, με άλλους εκπαιδευτικούς και με τη δέσμευση του υπουργείου ότι θα προηγηθούν βεβαιώσεις εμβολιασμού των προσφυγόπουλων.

Κράτος, Έθνος, Εκκλησία: Δέκα σκέψεις για μια ιστορική εκκρεμότητα

                                  του Πάνου Τρ.Σκοτινιώτη*

1. Ο θεσμικός χωρισμός Κράτους και Εκκλησίας προφανώς και δεν είναι  το μείζον πρόβλημα που αντιμετωπίζει σήμερα η χώρα μας και η ελληνική κοινωνία. Ωστόσο, δεν είναι ένα ήσσονος σημασίας ζήτημα και σίγουρα αποτελεί μία από τις ιστορικές εκκρεμότητες στην Ελλάδα του 21^ου αιώνα, αφού αφορά την εναρμόνιση του υφιστάμενου θεσμικού πλαισίου με τη σύγχρονη κοινωνική και πολιτισμική πραγματικότητα. Το θέμα μέχρι τώρα έρχεται στο προσκήνιο ευκαιριακά και αποσπασματικά, όπως συνέβη και πρόσφατα. Αυτό όμως που χρειάζεται, ιδιαίτερα ενόψει και της συνταγματικής αναθεώρησης,  είναι ένας ειλικρινής, απροκατάληπτος και νηφάλιος πολιτικός και επιστημονικός διάλογος, με γνώση των ιστορικών, οικονομικών, συνταγματικών και εκκλησιολογικών δεδομένων. Το θέμα δεν προσφέρεται για απλουστεύσεις, υπερβολές, μισαλλόδοξες συμπεριφορές και διχαστικά λάβαρα.

2. Η σχέση Κράτους και Εκκλησίας ενώ έχει ιστορία μόλις 190 περίπου χρόνων, παρουσιάζεται σαν αιώνια και ακατάλυτη.  Η Αυτοκέφαλη Ορθόδοξη Εκκλησία της Ελλάδας δεν προϋπήρξε του νέου ανεξάρτητου ελληνικού κράτους, αλλά αποτελεί δικό του διοικητικό δημιούργημα. Το νέο εθνικό κράτος είναι αυτό που της έδωσε νομική υπόσταση, με τη μορφή του νομικού προσώπου δημοσίου δικαίου, και την οργάνωσε διοικητικά. Με τον τρόπο αυτό το Κράτος πέτυχε να διατηρεί σημαντικό έλεγχο επί της Εκκλησίας και να εκμεταλλεύεται το ορθόδοξο χριστιανικό φρόνημα της μεγάλης πλειονότητας του ελληνικού λαού για την κοινωνική νομιμοποίηση της πολιτικής του εξουσίας. Ως αντάλλαγμα παραχώρησε στην Εκκλησία την αναγνώριση  της προνομιακής της θέσης στην ελληνική κοινωνία και το θεσμικό σύστημα. Η Εκκλησία οργανώθηκε από την αρχή ως δημόσια αρχή, ως προέκταση ουσιαστικά της κρατικής εξουσίας, και μάλιστα  εν πολλοίς αυτονομημένη από το θεσμικό σύστημα του δημοκρατικού κράτους δικαίου, που εκφράζει κατά το Σύνταγμα τον κυρίαρχο λαό.