“Επιλογή Ευθύνης”: Σημαντικό έργο η καθ’ ύψος επέκταση του ΧΥΤΑ Βόλου

 Ως έργο μεγάλης περιβαλλοντικής σημασίας για το Βόλο και ευρύτερα το Νομό Μαγνησίας, που εξασφαλίζει τη βιωσιμότητα του Χώρου Υγειονομικής Ταφής Απορριμμάτων του Πολεοδομικού Συγκροτήματος Βόλου για τα επόμενα πέντε χρόνια, χαρακτηρίζει με ανακοίνωσή της η δημοτική παράταξη “Επιλογή Ευθύνης-Πάμε Μπροστά” το έργο της καθ’ ύψος επέκταση του ΧΥΤΑ, που δρομολογήθηκε επί δημοτικής αρχής Σκοτινιώτη και μπαίνει πλέον στην τελική φάση υλοποίησης. Το επόμενο βήμα είναι η ολοκληρωμένη διαχείριση των στερεών αποβλήτων που πρέπει να ακολουθήσει ο Δήμος Βόλου, επισημαίνεται στην ανακοίνωση της παράταξης, σύμφωνα και με τη συγκεκριμένη πρόταση που έχει καταθέσει η “Επιλογή Ευθύνης”.

Ολόκληρη η ανακοίνωση έχει ως εξής:

Μπορεί ο ΣΥΡΙΖΑ να παραμείνει κόμμα της ριζοσπαστικής Αριστεράς;

Tο ερώτημα αν ο ΣΥΡΙΖΑ μπορεί να εξελιχθεί σε ένα ευρωπαϊκό  σοσιαλδημοκρατικό κόμμα τίθεται και ξανατίθεται μετά τις εκλογές. Και η απάντηση που συνήθως δίνεται, είναι αρνητική. Εγώ, λοιπόν, θα αντιστρέψω το ερώτημα. Μπορεί ο μνημονικός, πια, ΣΥΡΙΖΑ να παραμείνει ένα κόμμα της ριζοσπαστικής Αριστεράς; Η απάντηση είναι «όχι». Αυτό προφανώς και δεν σημαίνει ότι θα εξελιχθεί σε ένα κλασικό ευρωπαϊκό  σοσιαλδημοκρατικό κόμμα. Μπορεί κάλλιστα – και αυτό είναι το πιθανότερο- να εξελιχθεί σε ένα «ιδιόμορφο σοσιαλιστικό κόμμα», για να δανειστώ μια έκφραση από το παρελθόν, που θα μετεωρίζεται ανάμεσα στις μνημονιακές δεσμεύσεις, τις μεταρρυθμιστικές προκλήσεις και τις ιδεολογικές αγκυλώσεις. 

Την περίοδο της κρίσης υπήρξε μια καθοριστική ανατροπή στο κομματικό μας σύστημα, αφού το σταθερό μέχρι τότε δικομματικό πλαίσιο και η διαίρεση Δεξιά-Αριστερά, έδωσε τη θέση της σε αυτή του Μνημονίου-αντιμνημονίου. Οι εκλογές του Σεπτεμβρίου 2015 σηματοδότησαν την κατάρρευση του αντιμνημονίου. Όσο το ενδεχόμενο του Grexit θα απομακρύνεται οριστικά και η χώρα θα βαδίζει προς την κανονικότητα, τόσο θα αναδεικνύεται και η πραγματική διαχωριστική γραμμή συντήρηση-πρόοδος.

Ο απολογισμός της δημοτικής αρχής: ένας χρόνος πολιτικής καταρράκωσης και λειτουργικής υποβάθμισης του Δήμου Βόλου

Όπως είναι προφανές, η δημοτική μας παράταξη δεν μπορούσε να συμμετάσχει στο επικοινωνιακό «σόου», με διακαναλική μάλιστα κάλυψη, που βαφτίστηκε ειδική συνεδρίαση του Δημοτικού Συμβουλίου για τον απολογισμό πεπραγμένων του πρώτου χρόνου θητείας της Δημοτικής Αρχής. Η πλήρης καταρράκωση του Δημοτικού Συμβουλίου από τη Δημοτική Αρχή, αλλά και η μη αποστολή στους δημοτικούς συμβούλους της πολιτικής εισήγησης για τον απολογισμό, δεν άφησαν περιθώρια στην αντιπολίτευση.

Απολογισμός πεπραγμένων φυσικά δεν υπήρξε, αφού δεν υπάρχουν πεπραγμένα. Το βέβαιο είναι ότι ο Αχ. Μπέος, αφού αξιοποίησε επιδέξια και κυνικά τη λαϊκή δυσαρέσκεια από τη μεγάλη κρίση που περνάει η χώρα μας, έκανε από την αρχή το ψέμα σημαία του, διέλυσε τις δημοτικές υπηρεσίες, αμφισβήτησε την εφαρμογή του νόμου ως βασικού κανόνα θεσμικής λειτουργίας και  κοινωνικής συνύπαρξης, καλλιέργησε το διχασμό και  την απομόνωση του Βόλου, προκειμένου να  εδραιώσει το καθεστώς του. Και η όποια κριτική στη «νέα τάξη πραγμάτων» που μεθοδικά επιδιώκει να επιβάλει στην πόλη, αντιμετωπίζεται όχι με επιχειρήματα, αλλά με προσωπική επίθεση και σπίλωση αυτού που την ασκεί.

Δημοκρατική Συμπαράταξη – Ποτάμι : ενιαία κοινοβουλευτική ομάδα, τώρα!*

Ο Α.Τσίπρας πέτυχε τελικά στις εκλογές τρία στα τρία: α/ ο ΣΥΡΙΖΑ εξασφάλισε την πρώτη θέση με καθαρή διαφορά από τη ΝΔ, β/ εξασφάλισε κοινοβουλευτική πλειοψηφία με τον προνομιακό του σύμμαχο Π.Καμμένο, και γ/ η ΛΑΕ έμεινε εκτός Βουλής. Ο λαός τού τα έδωσε όλα, απλόχερα. Τώρα, καλείται να πέσει στα βαθιά του τρίτου μνημονίου. «Ο Θεός να βάλει το χέρι του»! Άλλοι, αρμοδιότεροι εμού, θα αναλύσουν εις βάθος το εκλογικό αποτέλεσμα και θα αναζητήσουν πειστικές απαντήσεις στο εύλογο ερώτημα πώς γίνεται ένα κόμμα να ψηφίζεται τον Ιανουάριο για να σκίσει τα μνημόνια και να ξαναψηφίζεται τον Σεπτέμβριο για το αντίθετό του. Καταφέρνοντας μάλιστα να μετατρέψει, μέσα σε δύο μήνες, το βροντερό «όχι» προς ένα ηπιότερο μνημόνιο, σε ισχυρό «ναι» σε ένα πιο σκληρό μνημόνιο. Είναι φανερό πως στα χρόνια της κρίσης έχουν συντελεστεί σοβαρές διεργασίες στην ελληνική κοινωνία, που αμφισβητούν τελικά όλες τις μέχρι τώρα σταθερές. Η έλλειψη, εξάλλου, φρέσκιας, αξιόπιστης εναλλακτικής λύσης, έπαιξε αναμφισβήτητα και αυτή το ρόλο της στην εκλογική νίκη του ΣΥΡΙΖΑ. Η ΝΔ αντιμετωπίζει πρόβλημα φυσιογνωμίας και στρατηγικής, γι’ αυτό και συνεχίζει να παλινωδεί μεταξύ λαϊκής δεξιάς και κεντρο-μεσαίου χώρου.

Η αντίθεση ανάμεσα στη συντήρηση και την πρόοδο και οι νέοι "μπελάδες"

Τραβήξαμε των (πολιτικών) μας παθών τον τάραχο μέχρι να καταρρεύσει το ψεύτικο, διχαστικό δίπολο “Μνημόνιο-Αντιμνημόνιο”. Από κοντά, καταρρέει και το επίσης ψεύτικο, απολίτικο δίλημμα “παλιό-νέο”. Έτσι, δειλά-δειλά, αρχίζει να έρχεται στην επιφάνεια η πραγματική αντίθεση ανάμεσα στη συντήρηση και την πρόοδο.

Εδώ όμως αρχίζουν άλλοι "μπελάδες". Γιατί με τη στρέβλωση που υπήρξε όλα αυτά τα χρόνια, αποτελεί ζητούμενο τι είναι συντηρητικό και ποιος το εκφράζει και τι είναι προοδευτικό και ποιος το εκφράζει.

Η συνέχεια, ούτως ή άλλως, θα είναι μετά τις εκλογές. Για να είναι, ωστόσο, η συνέχεια αυτή προοδευτική, ας φροντίσουμε στο ενδιάμεσο –δηλαδή στις εκλογές της Κυριακής- να βγουν όσο γίνεται πιο ενισχυμένες οι προοδευτικές-μεταρρυθμιστικές δυνάμεις που θα αποτελέσουν τον καταλύτη για τη συγκρότηση του ισχυρού σοσιαλδημοκρατικού πόλου.