Πολιτική μετριοπάθεια και εθνική συνεννόηση

                                                                                                     

του Πάνου Τρ.Σκοτινιώτη*

Σε μια χώρα που η πολιτική αντιπαράθεση παίρνει τις περισσότερες φορές εμφυλιοπολεμικά χαρακτηριστικά, το να κάνει κανείς λόγο για πολιτική μετριοπάθεια και εθνική συνεννόηση ακούγεται εντελώς παράταιρο. Έχει μάλιστα παρατηρηθεί πως όσο περισσότερο οι κύριες πολιτικές δυνάμεις της χώρας,  και ιδιαίτερα τα δύο μεγαλύτερα κόμματα, συγκλίνουν σε βασικά θέματα, τόσο η πόλωση παίρνει χαρακτηριστικά μετωπικής σύγκρουσης. Με φρασεολογία δανεισμένη από άλλους χώρους και με κρίσιμη τη συμβολή μέρους του μιντιακού συστήματος, ο ηθικός στιγματισμός και η προσωπική απαξίωση υποκαθιστούν όλο και συχνότερα τον πολιτικό λόγο και την πολιτική αντιπαράθεση.  

Ο νέος φορέας της προοδευτικής παράταξης («Κίνημα Αλλαγής») θα πρέπει να συγκροτηθεί όχι ως παρακολούθημα της διχαστικής πόλωσης, αλλά σε σύγκρουση με το πνιγηρό αυτό κλίμα. Το πρόταγμά του δεν μπορεί, παρά να είναι ένα: πολιτική απέναντι στην πολιτική. Πιστεύω, άλλωστε, πως ολοένα και περισσότεροι πολίτες, και ιδιαίτερα νέοι άνθρωποι, αναζητούν φωνές υπευθυνότητας, ρεαλισμού και λογικής.

Δεν μπορώ να θυμηθώ  εποχή που να  μην επικαλούμαστε, κουραστικά και μονότονα, την κρίσιμη καμπή στην οποία βρίσκεται η χώρα. Τη στιγμή όμως που η Ελλάδα, μετά από μια τόσο επώδυνη περιπέτεια, ετοιμάζεται να περάσει στη μεταμνημονιακή εποχή, ε ναι, αυτή τη φορά βρισκόμαστε πράγματι σε κρίσιμη καμπή. Και τη φορά αυτή το πολιτικό σύστημα οφείλει να σταθεί στο ύψος της ιστορικής του ευθύνης. Το  έργο  δεν πρέπει να το ξαναζήσουμε. Δεν το αντέχει η χώρα, δεν το αντέχει η ελληνική κοινωνία.

Κανένας δεν έχει το δικαίωμα να ξανακάνει τη Νέα Ιωνία … «Συνοικισμό»

Τις μέρες που προηγήθηκαν, η δημοτική αρχή θυμήθηκε … τη  Νέα Ιωνία, ενώ αισίως διανύει  τον τέταρτο (!) χρόνο της θητείας της. Κι αν ήταν για καλό, έστω! Όμως, το ενδιαφέρον της ήταν για την καταστροφή του πνεύμονα της οδού Καραμπατζάκη, δηλαδή ενός έργου μεγάλης περιβαλλοντικής σημασίας για το σύνολο του Πολεοδομικού Συγκροτήματος. Το  δε πρόσθετο «ενδιαφέρον»  της, εξαντλήθηκε στην ασφαλτόστρωση ενός τμήματος της οδού Φιλαδέλφειας και στην (επικείμενη) ολοκλήρωση μιας παιδικής χαράς.

Συμπεριφέρεται λες και απευθύνεται σε μικρόνοες, οι οποίοι δεν αντιλαμβάνονται τον ατυχή, χοντροκομμένο αντιπερισπασμό. Και οι οποίοι δεν μπορούν να καταγράψουν, να κρίνουν και να συγκρίνουν.

Η δημοτική αρχή θα πρέπει να καταλάβει πως κανένας δεν έχει το δικαίωμα να ανακόψει τη δυναμική πορεία της Νέας  Ιωνίας, η οποία, την πρώτη δημοτική περίοδο του «Καλλικράτη» (2011-2014), όχι μόνο εντάχθηκε ομαλά στον ενιαίο Δήμο, όχι μόνο δεν έσβησε, όχι μόνο δεν αφομοιώθηκε, όχι μόνο δεν έχασε την ιδιαίτερη πολιτισμική και κοινωνική της ταυτότητα,  αλλά και  κέρδισε δεσπόζουσα θέση στο πλαίσιο του μεγάλου Δήμου. Κέρδισε τη θέση που δικαιούται και της αξίζει.

Επιλογή Ευθύνης: «Δουλεύουν ψιλό γαζί τους εργαζόμενους της ΔΕΥΑΜΒ»

«

Η Διοίκηση της ΔΕΥΑΜΒ, ενώ έχει καταθέσει από τις 24-2-2016 αναίρεση στον Άρειο Πάγο κατά της απόφασης του Εφετείου που κάνει δεκτή την αγωγή των εργαζομένων της Επιχείρησης στην υπόθεση των περικοπών του 2012, επί είκοσι  δύο (22) ολόκληρους μήνες παίζει καθυστέρηση και δεν έχει ακόμη φροντίσει να προσδιορίσει την εκδίκασή της, ενώ το δούλεμα των εργαζομένων πάει σύννεφο!», υπογραμμίζει σε ανακοίνωσή της η δημοτική παράταξη «ΕΠΙΛΟΓΗ ΕΥΘΥΝΗΣ-ΠΑΜΕ ΜΠΡΟΣΤΑ».

Η ανακοίνωση έχει ως εξής:

«Από μια απόφαση, εκτός ημερήσιας διάταξης, στην τελευταία συνεδρίαση του Δ.Σ. της ΔΕΥΑΜΒ (28-11-2017), που αναρτήθηκε σήμερα στη «Διαύγεια» (ευτυχώς που υπάρχει κι αυτή), αποκαλύπτεται ότι η κοροϊδία των εργαζομένων της Επιχείρησης σε σχέση με την υπόθεση των περικοπών του 2012 στη μισθοδοσία τους, δεν έχει τελειωμό.

Η ευθύνη της προοδευτικής παράταξης

                                                                                            του Πάνου Τρ.Σκοτινιώτη*

Το πρώτο στοίχημα κερδήθηκε. Τώρα όμως αρχίζουν τα πιο δύσκολα για τον υπό ίδρυση νέο φορέα της προοδευτικής δημοκρατικής παράταξης. Και το πιο δύσκολο από τα δύσκολα είναι να ανιχνεύσει τον ελληνικό δρόμο για τη σοσιαλδημοκρατία, σε μια εποχή όπου η ευρωπαϊκή σοσιαλδημοκρατία βρίσκεται σε παραζάλη.

Και όταν αναφερόμαστε σε σοσιαλδημοκρατία, εννοούμε όλο το πολιτικό φάσμα, από το προοδευτικό κέντρο μέχρι την ανανεωτική αριστερά, και την ανάγκη για μια νέα προωθητική σύνθεση.

Απόλυτη προτεραιότητα για τον νέο φορέα είναι να αποκτήσει τη δική του πολιτική, προγραμματική και αξιακή ταυτότητα και  την πολιτική του αυτονομία. Όχι μόνο έναντι των άλλων κομμάτων, αλλά και έναντι όλων των συμφερόντων και των συστημάτων που κρατούν τη χώρα καθηλωμένη.

Επιλογή Ευθύνης: «Βόρβορος! Η ανοχή και η σιωπή είναι συνενοχή»

«Δεν έχουν πια καμία αναστολή και κανένα φραγμό. Την Κυριακή ζήσαμε τα ντροπιαστικά γεγονότα στο Πανθεσσαλικό, για να ακολουθήσει χθες και σήμερα μία ακόμη εκδήλωση της ολοκληρωτικής, καθεστωτικής τους νοοτροπίας, αυτή τη φορά στον Καραμπατζάκη, αλλά και η «κυπατζίδικη» επίθεση σε δύο γνωστά στελέχη της Ελληνικής Αστυνομίας», αναφέρει σε ανακοίνωσή της η δημοτική παράταξη «ΕΠΙΛΟΓΗ ΕΥΘΥΝΗΣ-ΠΑΜΕ ΜΠΡΟΣΤΑ», και συνεχίζει:

«Ακόμη και ο υπόκοσμος της παλιάς Τρούμπας θα κοκκίνιζε, ακούγοντας  τις εκφράσεις χαμαιτυπείου και βλέποντας την πεζοδρομιακή συμπεριφορά στο Πανθεσσαλικό του ανθρώπου που οι Βολιώτες και οι Βολιώτισσες εξέλεξαν δήμαρχο της πόλης. Από κοντά και το πολιτικό του «ψυχοπαίδι», σε ρόλο ψευτονταή, «κατ’ εικόνα και καθ’ομοίωσιν» του πολιτικού του μέντορα. Και μαζί τους, οι γνωστές θλιβερές, περιθωριακές φιγούρες, σε ρόλο παρατρεχάμενου-«μπράβου».

Μάθημα δημοσιογραφικής αγυρτείας (χρήσιμο για να ερμηνεύουμε και το σήμερα)

                                                                                                           του Πάνου Τρ. Σκοτινιώτη

Πέντε μέρες μετά την ανάληψη των καθηκόντων μου ως δημάρχου του νέου, τότε, «Καλλικρατικού» Δήμου Βόλου (Ιανουάριος 2011), κάλεσα τους διαπιστευμένους στο δημοτικό ρεπορτάζ δημοσιογράφους όλων των τοπικών ΜΜΕ. Η δήλωση που έκανα ήταν απολύτως σαφής: Ο Δήμος γυρίζει σελίδα και οι σχέσεις του με τα ΜΜΕ θα είναι  πλέον ισότιμες, υγιείς και διαφανείς. Ήταν μια επιλογή που πήγαζε από τη σταθερή θέση μας  για πολιτική αυτονομία του Δήμου από τα μέσα ενημέρωσης,  αλλά και για αυτονομία των μέσων ενημέρωσης από τον Δήμο.

Κάναμε τη συνειδητή αυτή επιλογή, γνωρίζοντας πρόσωπα και καταστάσεις στη «μικρή» μας πόλη. Γνωρίζοντας, επομένως, πολύ καλά και τις συνέπειες της επιλογής μας. Για μας, όμως, η επιλογή αυτή ήταν μια θέση αρχής. Και από τη θέση αυτή δεν αποκλίναμε ούτε ρούπι, σε όλη μας τη θητεία. Όπως, άλλωστε, δεν μετακινηθήκαμε και από τις κόκκινες γραμμές που από την πρώτη στιγμή χαράξαμε με αντιλήψεις και πρακτικές του παρελθόντος, οι οποίες είχαν οδηγήσει την Αυτοδιοίκηση σε βαθιά κρίση και πολιτική αναξιοπιστία. Εν καιρώ, σκοπεύω να αναφερθώ συγκεκριμένα σε εξαιρετικά ενδιαφέροντα παραδείγματα, που καταδεικνύουν και φοβερές «συμπτώσεις» με όσα πνιγηρά συμβαίνουν σήμερα.